Eğitim doğunca başlar, ölünce biter tanımı kapsamının ne kadar büyük ve sürecin uzun olduğunu gösterir. Bugünlerde Avrupa futbol şampiyonası oynanıyor.
Bütün dünya yazın sıcağında kendine iyi bir zaman geçirme vesilesi bulmuş, maçları izliyor. Türkiye Milli takımı da bu turnuvada yer aldığı için millet olarak gözümüz Milli takımın maçlarında. Kadın erkek, çocuk yaşlı herkes milli takımı takip ediyor.
Milli takımımızın genç futbolcusu Arda sosyal medya ve bütün insanların dilinde. Fotoğrafları paylaşılıyor. Paylaşılan fotoğrafların başında işaret parmağını kaldırmış, diğer eli kalbinde olan bir fotoğraf yer alıyor.
Bütün gençler aynı işareti yapmaya başladı. Hatta dünyanın başka ülkelerinde de aynı işareti yapan gençler var.
Bu fotoğraf sıradan bir fotoğraf değil. İnancını bayrağıyla bütünleştirerek örnek sayılabilir, topluma milli ve dini duyguları hatırlatan bir fotoğraf…
Diyeceksiniz ki eğitimle ne alakası var. Doğrudan alası var. Şayet alakası olmasaydı, gençler üzerinde etki bırakmazdı ve onun gibi davranmazlardı.
Eğitim görevi yalnız okullarda öğretmenlere ait bir görev değil. Eğitim sürecine anne babadan başlayarak, çevre ve toplumun kabullendiği davranışları kazandıran herkes dâhildir.
Sinema oyuncular, televizyonlar, ünlü isimler ve müzik, spor, sanatın bütün bölümleri eğitimle görevlidir. Toplumu yönlendiren, eğiten, onlara nitelik kazandır katkıda bulunurlar.
Sinema ve tiyatro, televizyon, spor dizileri toplumun üzerinde daha etkili olduklarını hepimiz çok iyi biliyoruz. Hatta bu kesim okuldan daha etkili olduğunu söylemek pek abartı olmaz.
Okul; eğitim ve öğretimde kısa bir süre içinde çocuk üzerinde, çocukların davranışları üzerinde istenilen düzeyde etkili olmayabiliyor. Ama bir ünlü oyuncu, çok izlenen bir dizi, çok ünlü bir futbolcu hem birey hem de toplumun davranışları üzerinde oldukça etkili olabiliyor.
Bugün televizyon ve sinema dünyasına baktığımız zaman, yapılan diziler ve filmle maalesef toplumu, eğitimi göz önüne almadan yapıldığına inanıyorum. Arda bir futbolcu ve tek bir kişi, fakat sanatçı dünyası oldukça kalabalık. Ne yazık ki ardanın tek başına topluma hatırlattığı manevi örnekliliği diğer ünlülerden göremiyoruz.
Eğitilmek ve Eğitmek bir süreçtir. Eğitim alırsınız, toplumda belli bir yere gelirsiniz ve siz eğiten biri olursunuz ve roller değişir. Bu sefer siz eğitirsiniz. Tıpkı Arda’nın yaptığı gibi.
Önemli olan toplum eğitimine güzel Davranışlarla katkıda bulunmaktır.
Sanat spor, edebiyat topluma yön verir, toplumun hafızasını hem günceller hem de onu var eden değerleri hatırlatır. Sanatçı topluma borcunu böyle öder.
Yıllarca çekilen filmler ve dizileri incelediğimiz zaman içeriği topluma yarayan çok az film ve dizi buluruz. Çoğu tam tersine toplumu, gençleri özenti dolu bir batı hayranlığına götürmekten öteye geçmiyor. Amerika ve batıda yapılan dizi ve filmleri izlediğinizde dikkat ederseniz her bölümde dinlerini hatırlatırlar, geleneklerinden bir örnek verirler. Ulusal bir bilinçle sanat yapılır. Her sanat dalında topluma örnek olacak güzel şeyler mutlaka vardır.
Bizim eksikliğimiz sanatçılarımızın ve film, dizi yapan şirketlerin eğitimden ve millete verilmesi gereken özümüzü unutarak dizi yapmaları.
Yaptıkları işin toplumsal, yani sosyolojik etkilerinin çok önemli olduğunu bilmeden sırf para kazanmak amacıyla yapılması toplumsal eğitimde büyük bir eksikliktir.
Arda bana göre bizden bir olarak şua an çok güzel işler yapmaktadır. Yalnız gol atmakla değil, davranışlarıyla da büyük bir hizmet yapmaktadır.
Arda; toplum hafızasını tazeleyen, güncelleme ve kim olduğumuzu ve milli benliğimizi güncelleyen bir kahramandır bence.
Keşke bütün sanatçılar da böyle davranabilse. Keşke bütün ünlüler de topluma karınca kararınca kimliğimiz, inançlarımız hakkında zaman zaman hatırlatma yapsa, örnek olsa.
Eğitilen kişinin, eğiten statüsüne geçtiğini ne zaman anlarsak sanırım o zaman her sanatçı, her futbolcu topluma olan borcunu güzel şeyler vererek ödemeye başlar.
Bana göre ne kadar çok kitap okuyan sanatçı ünlü olursa Arda’lar da çoğalır.
İyi ki varsın Arda! Sen o yaşınla her yaşta sporcuya, ünlüye örnek oldun.
Yazar: Bilal ÇİVELEK